ATENA, Pallas Athena, mit. gr. dziewicza bogini mądrości, rękodzieła i wojny o słuszną sprawę, utożsa­miana z rzym. Minerwą; ulubiona córka Zeusa, z któ­rego głowy wyskoczyła w pełnej zbroi. A. była jednym z najstarszych bóstw gr., prawdopodobnie pochodzenia kreteńskiego. Kult jej przejęli Ateńczycy od Beotów. Gł. swe miasto nazwali Atenami i uczynili ośrodkiem kultu bogini (—► Akropolis ateńska). O władzę nad tym miastem stoczyła A. słynny spór z bogiem mórz, Posej­donem. Bogowie (wg innych Erechteusz lub Kekrops) roz­strzygnęli go na korzyść A., której dar — drzewo oliw­kowe — uznali za cenniej­szy od daru Posejdona — źródła wydobytego ze skały. Atenie Ergane ['pracowni­cy'] przypisywano wynale­zienie koła garncarskiego, sztuki ciesielskiej (łącznie z budownictwem okrętów) i tkactwa, w którym celo­wała sama bogini (-> Arach-ne).

Pages: 1 2 3